Çocuk yetiştirmek… Çok kapsamlı, detaylı düşünülmesi gereken bir konu…  Daima çocuklarımızın mutluluğu için çalışıyoruz… Peki, ama bir çocuk nasıl mutlu olur? Bunu sorguluyor muyuz?

Sorgulayalım; Önce kendimizden başlayalım. Gardroplar dolusu elbise sahibi olmak,  en son moda cep telefonuna sahip olmak, mutluluk mudur?

Ya da en güzel evlerde oturmak? Hepimiz muhteşem villalarda oturup da bir lokma yemeği yerken, zehir yutuyormuş gibi mutsuz olan insanların var olduğunu biliriz. Muhteşem elbiseler giyip yüreği acı ve tatminsizlik içinde olan insanların sayısı da pek az değildir.

Aynı şey çocuklarımız içinde geçerlidir.  Biz çocuklarımızı ‘’ boynu bükülmesin, arkadaşlarının yanında mahcup olmasın …’’ diye gücümüzün üzerinde donatımlarla çevreliyorsak, mutsuzluğuna doğru kesin ve düz bir yol çizmiş de oluyoruz.

Önemli olan çocuğun kendi benliği ve yaptıklarıyla arkadaş ortamında kabul edilmesidir. Ve bunu çocuğumuzda geliştirmek sandığımızdan çok daha zor bir iştir.

Çocuğumuza istediği şeyi hazır olarak sunmak asla doğru değildir. Üstelik şu da var; hazır sunmak bizim için de kolay bir yoldur aslında… Zor olan adım adım öğretmek ve eğitmektir. Sabırlı ve erdemli olmayı gerektiren yol budur.

Daima şunu hatırlamamızda yarar var; çocuk ya da büyük, her insan kendi emeği ile elde ettiğine değer verir. Çocuğunuzun hazır olarak elde ettiklerini, asla kendi yaptığı şeyler gibi değerli bulmasını  beklememeliyiz.

Değer bilmemek, sanırım günümüzün önemli sorunlarından biri olarak karşımıza çıkıyor. Değer vermeyen insanlar çabuk tüketiyorlar, korumuyorlar ve doyumsuz oluyorlar.

Daima akıllarında bir adım sonrasında yapacakları olduğu için anı da yaşayamıyorlar. Anı yaşayamamak da zaten mutluluğa veda etmek anlamına geliyor.

Ve tabii unutulmaması gereken bir konuda çocuğun gördüğünü yapacağıdır. Değeri bilinen çocuk değer veriyor.

Çocuğumuzu mutlu etmek için sevmemizin yanında, saygı da duymamız gerekiyor. Saygı duymak  hata yaptığında bağırıp çağırmak değildir. Yaptığı hatayı örtbas edip, bizim düzeltmemiz de değildir. Tam tersine sabırla ve güler yüzle yanında olup, yaptığını nasıl düzeltebileceğini anlatmaktır.

Çocuğa çalışmasının ve çabasının değerli olduğu anlatılmalıdır

Çocuk yanlışları düzeltmesi için kendi çabasının önemine inandırılmalıdır.

Sıfırdan bir şeyler oluşturması için çabasının gerekli ve yeterli olduğunu bilmesi ,sağlanmalıdır.

Çabasının önemli olduğuna inanan çocuk, kendine güvenli olacak ve her zaman sorunlarından çıkmak için bir yol bulacaktır. Umutsuzluğa kapılmayacaktır.

Yine çabasının önemli olduğuna inanan çocuk, sorumluluk almaktan korkmayacaktır. Çünkü çabalayarak sonuca ulaşacağını bilecektir.

Kimler Neler Demiş?

avatar
  Abone ol  
Bildir